Nawyk oszczędzania

Nawyk oszczędzania to praktyka regularnego, i co kluczowe, wczesnego odkładania części dochodu, a nie oszczędzania tego, co przypadkiem zostanie na koniec. Tu konsekwencja bije intensywność: ponieważ odłożone pieniądze przynoszą składane zwroty, kwota odłożona wcześniej ma więcej czasu na wzrost niż ta sama kwota oszczędzona później, więc moment oszczędzania liczy się tak samo jak suma. Traktowanie oszczędzania jako automatycznego — stała część pobierana najpierw, przed wydawaniem — omija problem siły woli i pokusę skłonności do teraźniejszości. Każda wydana teraz jednostka pieniędzy niesie też koszt alternatywny: większe przyszłe saldo, którym mogłaby się stać. Stały, skromny nawyk oszczędzania, rozpoczęty jak najwcześniej, jest tym, co po cichu zamienia zwykły dochód w prawdziwe bezpieczeństwo finansowe.