Skłonność do teraźniejszości

Skłonność do teraźniejszości to tendencja do przeceniania nagród i kosztów, które są natychmiastowe, i dyskontowania tych w przyszłości znacznie stromiej, niż zrobiłby to spójny, cierpliwy plan. Dlatego ludzie wolą mniejszą nagrodę teraz od większej później, zwlekają ze sprawami, które opłacą się z czasem, i z trudem oszczędzają, nawet gdy mają taki zamiar. Skłonność ta bierze się z dyskontowania hiperbolicznego: wartość, którą przypisujemy przyszłej nagrodzie, spada bardzo stromo dla krótkich opóźnień, ale tylko łagodnie dla odległych, więc nasze preferencje odwracają się, gdy nadchodzi moment wyboru — planujemy być cierpliwi, a potem nie jesteśmy. Zrozumienie skłonności do teraźniejszości wyjaśnia wiele problemów z samokontrolą i wskazuje na lekarstwo: mechanizmy zobowiązania i automatyczne ustawienia domyślne, jak auto-zapis do oszczędności, które zamykają cierpliwy wybór przed kuszącym momentem.