Awersja do strat i framing

Awersja do strat to odkrycie, że straty bolą mniej więcej dwa razy bardziej, niż równoważne zyski cieszą, więc ludzie bardziej się starają, by uniknąć straty, niż by osiągnąć zysk tej samej wielkości. To centralna idea teorii perspektywy, która opisuje, jak ludzie naprawdę oceniają ryzykowne wybory: nie względem swojego całkowitego majątku, lecz jako zyski i straty względem punktu odniesienia — zwykle status quo. Z tego powodu to, jak wybór jest sformułowany, zmienia decyzję, nawet gdy podstawowe fakty są identyczne: ten sam wynik opisany jako zysk lub jako strata może odwrócić gotowość ludzi do ryzyka. Awersja do strat wyjaśnia zachowania jak trzymanie stratnych inwestycji zbyt długo, efekt posiadania i to, dlaczego „nie strać tego, co masz” to tak potężny przekaz: wyborem kieruje punkt odniesienia, a nie tylko wynik.